Σκέψεις για το "εγώ" μου

Χαλκιδικη ...12 Ιουλ. 2011 !


Σαν το νησί που γύρω του
κυκλώνει το νερό
με διακατέχει με κινεί
το πάθος μου το φοβερό


Σαν το πουλί γοργόφτερο
που σκίζει τους αέρες
ξορκίζω όλα τα λάθη μου
μαραίνω τις φοβέρες


Τα ύδατα τα πρακτικά
ποτές μου δε ρουφάω
σαν Δον Κιχώτης τ' αψηφώ
τους μύλους πολεμάω



Το κράμα αυτό το δυνατό
ρομαντισμού και τρέλας
μες το καζάνι του μυαλού
παρασκευάζω

το χύνω στο καλούπι μου
το ιδιόρρυθμο σκεύος
στο ψεύτικο το γύρω μας
παρουσιάζω

Επτά

Εορδαια ...22 Αυγ. 2013 !


Επτά αστέρια μου 'φεξαν
το δυνατότερο ΟΧΙ
πορεία μου καθόρισαν
στον βίο παντοτινή

Επτά φωτιές μου έκαψαν
τα ΝΑΙ που υποτάσσουν
και φλόγα μου φωτίστηκε
για πάντα αληθινή



Επτά σοφοί μ' ορκίστηκαν
της αρετής τον νόμο
μα άνετος μου φάνηκε
και ψεύτικα βατός

Επτά αδέρφια έστρωσαν
κακίας μαθητεία
κι ο δρόμος που εβάδισα
μου φανερώθη ορθός

Ποίος;

Χαλκιδικη ...14 Αυγ. 2009 !


Στη γειτονιά μου εγύριζα
και πριν να μπω στο σπίτι
μες στα σκοτάδια μια μορφή
διέκρινα αντίκρυ

η χήρα ήτανε, η όμορφη
μαρμάρινα τα στήθη
μα η δόλια παραπάτησε
στην αγκαλιά μου εχύθη


Η κουτσομπόλα η γριά
που μένει απέναντι μου
άνοιξε το παράθυρο
κι είδε την ταραχή μου

ερωτοτροπίες κάνετε
μας κοίταξε ρωτώντας
εκάγχασε με νόημα
την κεφαλή κουνώντας


Αφού μας κρυφογέλασε
έσωθεν απεσύρθη
κι άφησε εμένα σύξυλο
μονάχο μου στην τύχη

η άτιμη το στόμα της
θ' ανοίξει σ' όποιον λάχει
και ο καθείς στα πέριξ μου
τα πάντα θα 'χει μάθει


Το άτυχο ετούτο το συμβάν
δεν πρέπει η κυρά μου
να μάθει πως στα χθεσινά
μπλέχτηκε η αφεντιά μου

μονάχα ένας τρόπος φοβερός
υπάρχει να σωθούμε
απ' την δική μου την μεριά
σ' όλους να διηγηθούμε


Πρωί πρωί που εκίνησα
για τη δουλειά να φύγω
επέρασα απ' τον φούρναρη
να του τα πω για λίγο

"ακούς εκεί τι έκανα
το βράδυ με τη χήρα
λες και δεν έχουμε γυνή.."
το αίμα μου πίσω πήρα


Τα ίδια στον κουρέα μου
και στον μανάβη τα ίδια
στης νύχτας τα καμώματα
έβαλα τα στολίδια

"συκοφαντίες, αγαπητοί
είν' ο δεσμός μ' εκείνη
απλώς επαραπάτησε
αφού ως συνήθως πίνει"


Και στη δουλειά δεν άργησα
να τους ενημερώσω
πως παρεξήγηση ήτανε
"αλήθεια..να μη σώσω!"

γυρνώντας βρήκα φίλους μου
μέσα στο καφενείο
και με το νι και σίγμα εξήγησα
πως μοιάζει σαν αστείο


Την άλλη μέρα ο διευθυντής
με κάλεσε συστάσεις να μου κάνει
τα ήθη μου τα χαλαρά
τον έχουνε πικράνει

η γειτονιά εβούηξε
και μες στα λεωφορεία
κι όταν η κυρά μου μ' έβριζε
κοιτούσα μ' απορία


Η γριά μ' ορκίστηκε
στον τάφο του αντρός της
πως δεν έβγαλε μιλιά
μόνο το χωρατό της

απελπισμένος σας ρωτώ
κι εγώ, απηυδησμένος
ποιος άθλιος με μαρτύρησε;
ποίος παραλυμένος;


* η ιδεα απο διηγημα του Анто́н Па́влович Че́хов {Άντον Τσέχοφ}

Απόφαση χρειάζεται αδερφέ μου

Εορδαια ...22 Αυγ. 2013 !


Απόφαση χρειάζεται αδερφέ μου
για να ανατινάξεις τη σκλαβιά
να την εδημιουργήσεις να 'ναι τέτοια
η μοίρα σου, το μέλλον και η φωτιά



Απόφαση χρειάζεται και θάρρος
να είναι ο σκοπός σου ευγενής
να διώξεις της ζωής σου κάθε βάρος
και να 'ναι η πληρότης παντελής



Απόφαση μονάχα να κοιτάξεις
πως είναι η ουσία, καθαρά
τον εαυτό σου πρώτα να αλλάξεις
να σου φανερωθούν τ' αληθινά

Είσαι...

...2 Φεβρ. 2003 !

Είσαι ένοχη, μ' αυτά που έκανες
έτσι όπως τ' άφησες και τα παράτησες


Είσαι αχάριστη, με όσα εκτίμησες
που δεν λυτρώθηκες και που δε σώθηκες


Είσαι αδιάφορη που εξαφανίστηκες
που δεν λησμόνησες, αλλά τιμώρησες


Είσαι αγιάτρευτη, με αυτόν τον έρωτα
που δεν τον ξέχασες κι όμως μπερδεύτηκες


Είσαι ανυπόφορη, έτσι όπως φέρεσαι
που σε ανέχομαι και σε εμπιστεύομαι


Είσαι χαρούμενη, με το χαμόγελο
την ευτυχία σου μέσα στην πίκρα σου


Είσαι εγωϊστρια, με τις ευθύνες σου
στην ασχολία σου, μες στις σκοτούρες σου


Είσαι γυναίκα, το δείχνεις πάντοτε
όταν το θέλεις, χωρίς να παίρνεις


Είσαι ένας άγγελος, του αμαρτήματος
της καταχρήσεως, της ακοής μας


Είσαι υπέροχη μέσα στα ρούχα σου
στην περηφάνεια σου και στη ζωντάνια σου


Είσαι ένα όνειρο που το 'χω πάντοτε
σαν μέτρο σύγκρισης, στον έρωτά μου

Ο Νόμος

 ...8 Αυγ. 2009 !

Ο Νόμος είναι παγίδα μεγάλη
σε αναστατώνει, σου φέρνει ζάλη


Ο Νόμος είναι καθήκον, ελπίδα
για να ξεφύγουν οι καρχαρίες απ' την μαρίδα


Ο Νόμος θέλει υπάκουους τύπους
καθάριους κάνει ακόμα και ρύπους


Ο Νόμος δείχνει το πνεύμα του κράτους
δε δικαιολογείται η άγνοια λάθους


Ο Νόμος κάνει γενναίους ανθρώπους
και οι δειλοί απομεινάρια τους σκότους


Ο Νόμος ζητά πυγμή και θάρρος
και εξαφανίζει όσους του γίνονται βάρος


Ο Νόμος παίρνει ζωές λαών
εκεί που δεν τον σπέρνουν, δίνει παρών